ฝีพระหัตถ์

มาเรียมและดาลิยาห์เพื่อนของเธอไปเยี่ยมริฟกา แต่ริฟกาและสามีทะเลาะกันเรื่องงานของเขาในตำแหน่งคนเก็บภาษี ริฟกาขอโทษและขอตัวเดินกลับกับมาเรียม ริฟกาและซาราห์คุยกันขณะทำความสะอาดขนแกะ ซาราห์อธิบายว่าเธอเหนื่อยจากการตั้งครรภ์ และเธอกับอายูบสามีของเธอหวังว่าจะได้ย้ายไปอยู่ใกล้ครอบครัวเขามากขึ้น เธอคับข้องใจที่รู้สึกติดอยู่กับการรอคอยและดูห่างไกลจากพระเจ้า ริฟกาย้ำกับเธอว่าบางครั้งเหล่าสาวกของพระเยซูก็ยังรู้สึกโดดเดี่ยว เธอพูดถึงตอนที่เหล่าสาวกอยู่ในเรือกับพระเยซู พายุโหมกระหน่ำเหนือทะเลสาบและพระเยซูนอนหลับอยู่ น้ำกำลังซัดท่วมเรือและเหล่าสาวกกำลังจะตาย ดังนั้นพวกเขาจึงปลุกพระเยซูขึ้นและถามว่าพระองค์ทรงห่วงใยพวกเขาหรือไม่ พระเยซูทรงทำให้พายุสงบลง แต่พระองค์ทรงตำหนิพวกเขาที่มีความเชื่อน้อย เป็นปกติที่เราอาจจะกลัว แต่พวกเขาสงสัยว่าพระองค์ทรงห่วงใยพวกเขาหรือไม่ ทหารมาเคาะประตูเรียกมูซา เขาต้องไปรายงานตัวที่เบรุตเพื่อทำงาน มาเรียมยืนกรานที่จะรับหมายเรียกให้มูซาในทุ่งนา ซาราห์กล่าวว่านี่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องกังวลและสงสัยว่าพระเจ้าอยู่ที่ไหนในปัญหาทั้งหมดของพวกเขา ริฟกาใช้ผ้าขนสัตว์สกปรกเพื่อแสดงให้เห็นภาพ ตอนนี้สิ่งที่ซาราห์เห็นคือขนแกะสกปรก ๆ แต่เธอก็เห็นพรมสวย ๆ ที่เธอจะทำจากมันด้วย ริฟกาบอกว่านี่คือที่พระเจ้ามองเห็นเราตอนนี้ แต่พระองค์ยังสามารถเห็นสิ่งที่เราจะเป็นได้เช่นกัน เธอบอกว่าเปาโลอัครสาวกของพระเยซูเรียกเราว่าเป็นฝีพระหัตถ์ของพระเจ้า